بی حسی موضعی و بیهوشی دندانپزشکی

shakhesbi
به این مطلب نمره دهید

گاهی اوقات برای حفظ سلامت افراد، ازجمله حفظ سلامتی دهان و دندان‌ها، استفاده از روش‌های تهاجمی پزشکی ضروری می‌گردد. در اغلب این موارد استفاده از “بی‌حس‌کننده‌ها” برای بکار گیری فرایندهای پزشکی ضروری است، چه عمل جراحی زانو باشد و چه پر کردن یک دندان پوسیده. هنگامی‌که استفاده از بی‌حس‌کننده به‌درستی برای بیمار اعمال شود، جای نگرانی وجود نخواهد داشت. اما برخی افراد دچار عوارض جانبی بی‌حس‌کننده‌های دندانی می‌شوند. در اینجا نگاهی به بی‌حس‌کننده‌ها خواهیم داشت و اینکه چرا برخی از بیماران به آن‌ها پاسخ مثبت نمی‌دهند.

تسکین‌دهنده‌ها چیست‌؟


آرام‌بخشی فرایندی است که به کمک مواد تسکین‌دهنده، یک حالت آرامش، راحتی و تسکینی برای بیمار ایجاد می‌شود.  داروهای آرام‌بخش (آرام‌بخش‌ها، داروهای ضدافسردگی، داروهای ضد اضطراب، اکسید نیتروژن و غیره) را می‌توان به طرق مختلف استفاده نمود. در گذشته، آرام‌بخش‌های داخل وریدی (IV) (تزریق آرام‌بخش به رگ‌های خونی از طریق دست یا بازو) عمدتاً برای بیماران دندانی بکار گرفته می‌شدند.

مزایای تسکین‌دهنده‌ها در دندانپزشکی


اغلب افراد فکر می‌کنند، درمان دندان‌های آن‌ها تنها چند دقیقه طول می‌کشد، درواقع در برخی موارد ممکن است، ترمیم و درمان مشکلات دهان و دندان، تا به چند ساعت‌ زمان نیاز داشته باشد. اینجاست که نقش عمده تسکین‌دهنده‌ها برجسته می‌شود. بنابراین، درمان‌های پیچیده دندانپزشکی مانند اصلاح طرح لبخند و یا روش‌های ترمیمی گسترده، که به‌طورمعمول نیاز به چندین جلسه درمانی دارند، به کمک تسکین‌دهنده‌ها می‌توانند در تعداد جلسات کمتری انجام شوند.

اگر شما به خاطر ترس یا اضطراب ناشی از روش‌های طولانی یا پیچیده دندان‌پزشکی، تمایلی به تغییر ظاهر لبخند خود ندارید، استفاده از تسکین‌دهنده‌های دندانپزشکی در طول فرایند درمان، شرایط شما را آسان و راحت کرده و به کمک آن می‌تواند از لبخند زیبا در زندگی خود بهره‌مند گردید. همچنین، برخی افراد به دلیل ترس خود، از مراجعه منظم به دندان‌پزشک خودداری می‌کنند، استفاده از تسکین‌دهنده‌های دندان‌پزشکی، دریافت مراقبت‌های معمول توصیه‌شده را در بین مردم افزایش می‌دهد. به‌عنوان یک نتیجه، آن‌ها به بهداشت دهان و دندان خود اهمیت بیشتری خواهند داد و قبل از آنکه به درمان‌های سخت دندان‌پزشکی نیازمند شوند، می‌توانند بهداشت دهان و دندان خود را ارتقا دهند.

فرایندهای نیازمند به بی‌حسی


متأسفانه، همه فرایندهای درمانی دندانپزشکی به‌آسانی تمیز کردن متداول دندان‌ها نمی‌باشد، بنابراین قبل از رزرو نوبت بعدی با دندان‌پزشک خود هماهنگی‌های لازم را به عمل‌آورید.

کشیدن دندان یکی از فرآیندهای رایج است که نیاز به بی‌حسی دارد. هنگامی‌که یک دندان در اثر پوسیدگی زیاد باید کشیده شود، پزشک اطراف دندان را با استفاده از بی‌حسی‌های موضعی بی‌حس خواهد کرد.

گاهی به علت فشردگی دندان‌ها و یا نبودن فضا برای رویش دندان عقل مجبور به کشیدن آن هستیم، کشیدن دندان عقل نیز یکی از درمان‌های رایج است که به بی‌حس‌کننده‌ها نیازمند می‌باشد.

اگرچه در طول سال‌های اخیر عصب‌کشی و ترمیم ریشه دندان ، بسیار آسان شده است، عصب‌کشی یکدیگر از فرایندهای درمانی دندانپزشکی است که نیازمند بی‌حسی می‌باشد.

وقتی پالپ دندان آسیب ببیند، بخشی از دندان در اطراف پالپ باید برداشته شده و پر گردد، درنتیجه دندان از کشیده شدن نجات پیدا می‌کند. احتمالاً رایج‌ترین مورداستفاده بی‌حسی، ترمیم دندان و یا پر کردن حفره‌های دندانی است. در مواردی که بخشی از دندان در اثر پوسیدگی ازدست‌رفته باشد، دندان‌پزشک ناحیه پوسیده را حذف کرده و آن را پر می‌نماید.

انواع بی‌حسی


دو نوع بی‌حسی اصلی وجود دارد: موضعی و عمومی (بیهوشی). در بی‌حسی موضعی، به کمک اعمال یا تزریق ماده بی‌حسی، ناحیه کوچکی از بدن به‌صورت موقت حس خود را از دست می‌دهد، بدون آنکه سطح آگاهی و یا هوشیاری شما کاهش بیابد. درواقع، دندان‌پزشک به‌سادگی حساسیت بخشی از دهان شما را با تزریق دارو به لثه و یا داخل گونه‌ها از بین می‌برد، در طول این فرایند شما بیدار و هوشیار خواهید بود.

در بیهوشی عمومی، شما برای یک مدت‌زمان طولانی‌تر به‌صورت عمومی بی‌حس می‌گردید، یک لوله تنفسی به شما وصل می‌گردد تا درحالی‌که خواب هستید، تنفس شما کنترل گردد. اگرچه اصطلاح بیهوشی می‌تواند کمی نگران‌کننده باشد، اما بیهوشی عمومی در فرایندهای طولانی درمان، نقش بسیار برجسته‌ای در راحتی بیمار دارد، این روش توسط افراد حرفه‌ای و آموزش‌دیده مانند، جراحان فک و صورت و یا متخصصان بیهوشی تجویز می‌شود. بی‌حسی موضعی برای فرایندهای درمانی ساده‌تر مورداستفاده قرار می‌گیرد، در مواردی که بدن شما می‌تواند به‌راحتی پایداری خود را در طول فرایند درمان حفظ نماید.

عوارض جانبی بی‌حسی‌های دندانپزشکی


عوارض جانبی بی‌حسی‌های موضعی نادر و دور از انتظار هستند، اما آن‌ها گاهی اوقات به وجود می‌آیند.  احساس بی‌حسی فراتر از بخش‌های تحت بی‌حسی قرارگرفته بسیار شایع است. به‌عنوان‌مثال پس از تزریق موضعی به لثه‌ها، دارو می‌تواند باعث افتادگی پلک و یا ماهیچه گونه‌ها شود، که پس از برطرف شدن اثر بی‌حسی این مشکل برطرف می‌گردد.

 در اینجا چند عارضه بیشتر توضیح داده می‌شود:

  • عدم توانایی پلک زدن – اگر شما قادر به پلک زدن در یکی از چشم‌های خود نباشید، دندان‌پزشک می‌تواند تا برطرف شدن اثر بی‌حسی از یک نوارچسب استفاده کرده تا از خشکی چشم جلوگیری به عمل آورد.
  • هماتوم یا کبودی – تورم و تجمع خون در ناحیه آسیب‌دیده که ممکن است در اثر برخورد سوزن بی‌حسی هنگام تزریق با یک رگ خونی اتفاق بیافتد.
  • افزایش ضربان قلب – داروهای منقبض کننده عروق موجود در داروی بی‌حسی ممکن است برای چند دقیقه ضربان قلب را افزایش دهند، اگر متوجه این موضوع شدید، پزشک خود را مطلع سازید.
  • آسیب‌دیدگی عصب – اگر سوزن به‌طور مستقیم به یک عصب برخورد کند، درنتیجه ممکن است در آن ناحیه درد و بی‌حسی ایجاد شود که ممکن است هفته‌ها و یا ماه‌ها ادامه داشته باشد. آسیب‌های عصبی در تزریق بی‌حسی موضعی بسیار نادر است.

بهترین راه برای جلوگیری از عوارض جانبی بی‌حسی کننده‌های دندانی، رعایت مسائلی است که نیاز شما را به بی‌حس‌کننده‌ها کاهش می‌دهد. مسواک زدن، نخ دندان کشیدن و یک رژیم غذایی سالم، نکات کلیدی‌ای هستند، که بهداشت دهان و دندان‌های شما را افزایش می‌دهند. همچنین مراجعه منظم به دندان‌پزشک و معاینه دندان‌ها نیز نقش مهمی ایفا می‌کند.

0 Comments

Leave a reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*


شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

کلیه حقوق مادی و معنوی برای وب سایت دنتبوک محفوظ می باشد

Powered by Mehdi Naddaf

Log in with your credentials

Forgot your details?