ارتودنسی بزرگسالان : سیم کشی دندان در سن بالا برای لبخندی زیبا

ارتودنسی بزرگسالان
به این مطلب نمره دهید

هر روزه تعداد بیشتری از بزرگسالان تصمیم می‌گیرند که از ارتودنسی برای صاف کردن دندان‌هایشان و درمان مال اکلوژن (بایت نامناسب) استفاده کنند. در واقع، تخمین زده می‌شود که تقریباً یک سوم از تمام بیماران ارتودنسی را بزرگسالان تشکیل می‌دهند. بریس‌های ارتودنسی کاملاً قابل پیش بینی هستند و به‌طرز خارق‌العاده‌ای در صاف کردن دندان‌ها موفقیت آمیز خواهند بود. ارتودنسی در هر سنی به طرز یکسانی عمل می‌کند و دوره درمان در بیمارانی که هنوز در مرحله رشد فک هستند و به بیماری لثه مبتلا نیستند بسیار کمتر است. بطور خلاصه، بزرگسالان می‌توانند همان نتایج انتهایی زیبایی را که نوجوانان کسب می‌کنند تجربه کنند، فقط درمان غالباً بیشتر طول می‌کشد.

فواید ارتودنسی بزرگسالان


دندان‌های کج و ناصاف ظاهر زیبایی ندارند، که در بسیاری از موارد منجر به کاهش اعتماد بنفس و فقدان باور به خود خواهند شد.  فارغ از جنبه نازیبایی دندان‌های ناصاف، این دندان‌ها می‌توانند باعث بروز مشکلاتی در زمینه بایت، جویدن و حرف زدن شوند. متخصصین ارتودنسی می‌گویند که دندان‌های صاف دندان‌های سالم‌تری هستند.

دندان‌های صاف مزایای سلامتی و دندانی بی‌شماری دارند، از جمله:

  • کاهش ساییدگی کلی دندان‌ها
  • کاهش احتمال بروز بیماری‌های لثه
  • کاهش احتمال آسیب به دندان
  • کاهش اختلالات گوارشی

خوشبختانه، بریس‌های ارتودنسی کاملاً قابل تنظیم هستند که این مسئله باعث می‌شود که استفاده از آنها برای بزرگسالان راحت‌تر باشد. امروزه طیف وسیعی از تجهیزات ثابت و متحرک ارتودنسی، بسته به طبقه‌بندی دقیق مال اکلوژن بیمار، در دسترس است.

بزرگسالان چگونه برای ارتودنسی آماده می‌شوند


بزرگسالان چگونه برای ارتودنسی آماده می‌شوند

آماده سازی برای ارتودنسی معمولاً شامل موارد زیر می‌شود:

  • بررسی دهانی: متخصص ارتودنسی معاینه کاملی از دندان‌ها، فک و دهان بیمار به عمل خواهد آورد.
  • عکسبرداری با اشعه ایکس (رادیولوژی): چندین عکس رادیولوژی از دندان‌هایتان گرفته می‌شود تا موقعیت دقیق دندان‌ها مشخص شود. متداول‌ترین نوع آن عکس رادیولوژی پانارومیک است که تمام دندان‌های ردیف بالا و پایین در موقعیت بایت نشان داده و هرگونه دندان در حال رشد در میان فک نیز کاملاً واضح دیده می‌شود. عکس‌های رادیولوژی مخصوص از سر نیز می‌تواند به تعیین اندازه، موقعیت و رابطه میان فک و دندان‌ها کمک کنند.
  • قالب‌های پلاستری: یک ماده نرم را گاز می‌زنید که برای چند دقیقه روی دندان‌هایتان باقی می‌مانند. از روی این قالب، یک قالب پلاستری از دندان‌ها ساخته می‌شود و متخصص ارتودنسی می‌تواند بایت شخص را ارزیابی کند. در اکثر موارد، این قالب دندانی بصورت دیجیتالی اسکن می‌شود تا متخصص بتواند آن را بیشتر ارزیابی کرده و تصمیمات درمانی مناسب بگیرد.
  • کشیدن احتمالی دندان: اگر دهان بیمار دندان‌های زیادی داشته باشد، متخصص ارتودنسی احتمالاً یک یا چند دندان دائمی را خواهد کشید تا فضای بیشتری برای دندان‌های باقیمانده بوجود آید و آنها براحتی در کنار هم قرار بگیرند.
  • سایر عمل‌ها: در موارد شدید، که حرکت دندان به تنهایی نتواند بایت شخص را تصحیح کند، از جراحی فک در کنار ارتودنسی استفاده می‌شود.

روال درمان ارتودنسی


روال-درمان-ارتودنسی

معمولاً متخصص ارتودنسی ابتدا دندان‌ها را تمیز کرده و سپس خشک می‌کند. سپس یک ماده چسبنده را روی دندان‌ها می‌گذارد تا براکت‌ها را به دندان‌ها بچسباند. به محض چسبیدن براکت‌ها، وی آرک وایر را از داخل براکت‌ها رد کرده و با استفاده از باندهای الاستیکی آرک وایر را در جای خود محکم می‌کند. معمولاً تمام این فرآیند بین ۱ تا ۲ ساعت طول می‌کشد. اگرچه، این فرآیند به خودی خود دردناک نیست، ولی در برخی موارد مقداری ناراحتی پس از نصب آن احساس خواهد شد. در ابتدا زبان و گونه به بریس‌ها گیر می‌کنند، که باعث حساسیت زیادی شده و دندان‌ها احساس درد خواهند کرد. عادت کردن به بریس‌ها حدوداً یک هفته طول می‌کشد.

گزینه‌های درمانی ارتودنسی برای بزرگسالان


گزینه‌های-درمانی-ارتودنسی-برای-بزرگسالان

تمام تجهیزات ارتودنسی به یک شیوه عمل می‌کنند: یعنی وارد آوردن فشار خفیف ولی دائمی روی دندان‌ها برای حرکت دادن آنها. ولی نحوه وارد آمدن این فشار ممکن است متفاوت باشد، نوآوری‌های بی‌شماری در سالیان اخیر در دسترس متخصصین قرار گرفته است. تجهیزاتی که وضوح کمتری دارد طراحی شده‌اند که ساده‌تر با سبک زندگی شخصی و حرفه‌ای بزرگسالان تطابق دارند. انواع تجهیزات ارتودنسی عبارتند از:

  • بریس‌های سنتی فلزی : احتمالاً این بریس‌ها آن تصوری است که از ارتودنسی دارید: چند براکت کوچک فلزی که روی دندان‌های جلویی چسبانده شده‌اند. یک سیم نازک که از میان براکت‌ها عبور کرده و به دو سر انتهایی یک حلقه فلزی که دور آخرین دندان آسیا پیچانده شده متصل می‌شود.
  • بریس‌های سرامیکی: بجای براکت‌های فلزی که خیلی مشخص هستند، می‌توانید از براکت‌های شفاف از جنس سرامیک، پلاستیک یا ترکیبی از هر دو استفاده کنید. این براکت‌ها را به سختی می‌توان دید، بجز سیم نازکی که از میان براکت‌ها عبور داده شده، اما بیشتر از ارتودنسی فلزی در معرض شکستگی قرار دارد.
  • الاینرهای شفاف: بعنوان جایگزینی برای انواع تجهیزات ثابت ارتودنسی که در بالا به آن اشاره شد، الاینرهای شفاف متحرک هستند. این الاینرها معمولاً یک سری از “تری‌های” پلاستیکی شفاف هستند که دقیقاً روی دندان‌ها قرار می‌گیرند. هر تری بخشی از یک مجموعه‌ای از تری‌هاست که دندان‌های شما را هر بار اندکی حرکت می‌دهند تا وقتی که در موقعیت مناسب خود قرار گیرند. تری‌ها با کمک یک نرم افزار مخصوص کامپیوتری طراحی می‌شود که مدلی مجاری از بایت شخص را ایجاد می‌کند.
  • بریس‌های لینگوال (پشت دندانی): این ارتودنسی‌های فلزی به پشت دندان‌ها چسبانده می‌شوند (از سمت داخل) که در نتیجه هیچکس نمی‌تواند آنها را ببیند. این مسئله مزیت این بریس‌هاست. اما نقطه ضعف آنها این است که عادت کردن به استفاده از آنها دشوارتر است و نسبت به ارتودنسی‌های فلزی قیمت بالاتری دارند.

نکاتی برای مراقبت‌های دهانی در ارتودنسی بزرگسالان


نکاتی برای مراقبت‌های دهانی در ارتودنسی بزرگسالان

  • نخ دندان: عادت کردن به نخ دندان کشیدن در حین استفاده از درمان ارتودنسی بسیار مهم است. متخصصین ارتودنسی توصیه می‌کنند که از فلاس تریدر یا مسواک بین دندانی استفاده شود تا راحت‌تر بتوان بین دندان‌ها را نظافت کرد.
  • عادت مسواک زدن: استفاده از خمیر دندان‌های حاوی فلوراید و مسواک‌های دارای پرز نرم برای نظافت دندان‌های دارای بریس مناسب است. مسواک زدن را با حرکات دایره وار با زاویه ۴۵ درجه در کنار خط لثه آغاز کنید. سپس مسواک را روی براکت‌ها قرار دهید، سپس به پایین زاویه دهید تا روی هر یک از براکت‌ها نظافت شود. در نهایت مجدداً موقعیت مسواک را تغییر دهید تا زیر براکت‌ها و همچنین سیم را نظافت کنید.
  • دهانشویه دارای فلوراید: پس از مسواک زدن و نخ دندان کشیدن، با دهانشویه حاوی فلوراید دهان خود را بشویید تا به پیشگیری از کرم خوردگی دندان و بروز نقاط سفید رنگ روی دندان کمک کند.
  • محافظ دهان: اگر ورزشکار هستید حتماً از محافظ دهان استفاده کنید. محافظ دهان می‌تواند از گونه‌ها و لب‌هایتان در برابر بریدگی‌های جدی محافظت کرده و از آسیب دیدن بریس‌ها یا تجهیزات ارتودنسی در صورتی سقوط یا برخورد چیزی با دهان پیشگیری نماید.

مراقبت های بعد از برداشتن ارتودنسی در بزرگسالان


مراقبت های بعد از برداشتن ارتودنسی در بزرگسالان

فارغ از نوع تجهیزات یا سن بیمار، استفاده از ریتینر پس از اتمام درمان ارتودنسی حیاتی است. اگر دندان‌ها به اندازه کافی توسط ریتینرها ثابت نشوند که استخوان‌های فک اطراف آنها شکل بگیرند، ممکن است دوباره به موقعیت قبل از درمان خود بازگردند و قطعاً این مسئله مطلوب پزشک یا بیمار نخواهد بود.

تفاوت ارتودنسی در کودکان و بزرگسالان


اگرچه درمان ارتودنسی برای تمام سنین مناسب است، ولی تفاوت‌های اندکی میان درمان ارتودنسی در کودکان و بزرگسالان نیز وجود دارد.

  • تفاوت‌های فیزیکی: کودکان و بزرگسالان از لحاظ جسمی تفاوت‌هایی با هم دارند که بر نحوه اثربخشی درمان ارتودنسی تأثیر گذار است. در بزرگسالان رشد فک متوقف شده است. ولی در کودکان، می‌توانیم از مزیت سن رشد این افراد بهره مند شویم و می‌توانیم با استفاده از بریس‌ها یا سایر تجهیزات بر فرآیند رشد دندانی تأثیر بگذاریم تا بهترین نتایج ممکن بدست آید. اگر بیمار بزرگسال نیاز به ایجاد تغییراتی در فک خود داشته باشد، احتمالاً باید به‌همراه استفاده از ارتودنسی از جراحی ارتوگانتیک نیز کمک گرفت تا فک و همچنین دندان‌ها کاملاً هم ردیف شوند.
  • تفاوت‌های سلامت لثه‌ها: چه بیمار کودک باشد چه بزرگسال، لثه‌ها باید پیش از آغاز درمان ارتودنسی سالم باشند، هم برای درمان با بریس‌های معمولی و هم با الاینرهای شفاف. دلیل آن نیز این است که بریس‌ها و الاینرها فشار مداومی را روی دندان‌ها وارد می‌آورند تا آنها را وادار به حرکت کردن در میان لثه‌ها نمایند. اگرچه کودکان معمولاً لثه‌های سالمی دارند ولی بسیاری از بزرگسالان با لثه‌های خود مشکلاتی از جمله مراحل اولیه، میانی یا نهایی بیماری لثه دارند.
  • تفاوت‌های روان شناختی: بزرگسالان در این زمینه وضعیت بهتری در هنگام درمان ارتودنسی دارند. بسیاری از بزرگسالان پیش از این تحت درمان ارتودنسی قرار گرفته‌اند که یعنی درمان آنها ساده‌تر، سریع‌تر و راحت‌تر خواهد بود. بعلاوه بزرگسالان غالباً به نتایجی فوق‌العاده و دائمی دست می‌یابند زیرا نسبت به کودکان بیشتر با درمان تطبیق می‌یابند که این مسئله در مورد بهداشت دهانی و استفاده از ریتینر بسیار تعیین کننده است.

  هزینه ارتودنسی


هزینه درمان ارتودنسی بر اساس موارد زیر تعیین می‌شود:

  • نیازهای درمان
  • اهداف درمان
  • پیچیدگی مورد بیمار
  • سن بیمار
  • مدت زمان احتمالی درمان
  • کیفیت درمان (برای مثال: درمان ارتودنسی به‌همراه جراحی ارتوگانتیک)
  • انواع تجهیزاتی که برای درمان مشکل بخصوص بیمار مورد نیاز است:
    • بریس‌ها
    • تجهیزات وسیع کننده
    • تجهیزات متحرک “ریتینرها”

در یک کلام

 ارتودنسی در بزگسالان می‌تواند به ردیف شدن دندان‌ها، افزایش اعتماد به نفس، رفع مشکلات صحبت کردن و جویدن کمک کند. همچنین با ردیف شدن دندان‌ها رعایت بهداشت دهانی آسانتر می‌شود و احتمال پوسیدگی دندان کاهش می‌یابد. پس از معاینه دندان‌ها، گرفتن x-ray، ساخت مدل گچی از وضعیت دندان‌ها و کشیدن دندان‌ها متخصص ارتودنسی براکت‌ها را در یک جلسه یک الی دو ساعته برروی دندان‌ها قرار می‌دهد. بزرگسالان می‌توانند برای درمان از بریس‌های سرامیکی، فلزی، پشت دندانی و نامرئی استفاده کنند. در زمان ارتودنسی رعایت بهداشت دهان و دندان، رعایت رژیم غذایی برای جلوگیری از عوارض احتمالی ارتودنسی ضروری است. طول درمان ارتودنسی برای بزرگسالان بیشتر از کودکان است. بعد از برداشتن براکت‌ها و سیم‌ها استفاده از یک نگه‌دارنده  کمک می‌کند تا دندان‌ها در موقعیت جدید خود باقی بمانند.

سوالات رایج


 خیر. دندان‌ها صاف نمی‌شوند. فضای مورد نیاز میان دندان‌های جلویی با افزایش سن بیشتر نخواهد شد. در بسیاری از افراد، بعد از درآمدن دندان‌های دائمی آسیا، فضای موجود برای دندان‌های جلویی با سن بیمار کاهش می‌یابد.

هیچ بیماری نیست که برای استفاده از ارتودنسی خیلی پیر باشد! در واقع، ۲۵ درصد از تمام بیماران ارتودنسی را بزرگسالان تشکیل می‌دهند. سلامتی و رضایت از زندگی برای بزرگسالان بسیار حیاتی است و درمان ارتودنسی می‌تواند اعتماد بنفس را در هر سنی افزایش دهد.

دوره درمان به وضوح به مشکل خاص هر بیمار بستگی دارد. بطور کلی، زمان درمان بین ۱۲ تا ۳۰ ماه متغیر است. “بطور متوسط” مدت زمان مورد نیاز برای استفاده از ارتودنسی ۲۲ ماه است.

مراجعات باید مطابق احتیاجات بیمار تنظیم شوند. اکثر بیمارانی که از ارتودنسی استفاده می‌کنند هر ۵ الی ۱۰ هفته باید به پزشک مراجعه کنند. اگر مشکل بخصوصی وجود داشته باشد که مستلزم مراجعات مکرر باشد، پزشک مطابق آن جلسات مراجعه را تنظیم خواهد کرد.

 معمولاً ارتودنسی دردی ندارد. پس از برخی جلسات درمانی، ممکن است دندان‌هایتان درد مبهمی داشته باشند. در این مواقع، داروهای مسکّن بدون نسخه، همچون آدویل یا تیلنول ناراحتی را تسکین خواهد داد. ولی بعد از بیشتر جلسات درمانی، هیچ دردی وجود نخواهد داشت.

 بله. به محض شروع شدن درمان،  متخصص ارتودنسی دستورالعمل‌ها کامل خود را توضح داده و به شما لیست کاملی از غذاهای غیر مجاز ارائه خواهد داد. برخی از این غذاها شامل یخ، شکلات‌های سفت، سبزیجات خام و تمام خوراکی‌های چسبناک (همچون کارامل و تافی) می‌شود.

برای اشتراک گذاری در تلگرام کلیک کنید
0 Comments

Leave a reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*


شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

کلیه حقوق مادی و معنوی برای وب سایت دنتبوک محفوظ می باشد

Powered by Mehdi Naddaf

Log in with your credentials

Forgot your details?